OP DE GRENS TUSSEN SOEDAN EN ZUID-SOEDAN 

Extra oog voor vrouwen

Daniëlle Brouwer werkte als communicatie coördinator voor het Internationale Rode Kruis in Zuid-Soedan en zag met eigen ogen hoe mensen nog dagelijks het geweld in Soedan ontvluchten.

‘Voor het Rode Kruis was ik in Renk, een klein stadje op de grens van Soedan en Zuid-Soedan. Sinds het uitbreken van het geweld drie jaar geleden is de nood groot. Ziekten, honger, miljoenen mensen die op de vlucht zijn geslagen: het is een enorme ramp. Mensen komen in vluchtelingenkampen aan met een paar tassen, soms enkel met de kleding die ze dragen, op zoek naar een veilige plek. Sommigen hebben honderden kilometers te voet afgelegd en zijn uitgeput. De situatie in de kampen in Zuid-Soedan is schrijnend. Ik was in een kamp waar 8.000 mensen wonen, terwijl er plek is voor 2.000. De temperatuur kan er oplopen tot wel 50 graden. Mensen hebben zelf tenten gebouwd van stokken, lakens en wat kleding. 

Het Rode Kruis zorgt onder andere voor schoon water en financiële hulp, zodat mensen eten kunnen kopen. Daarbij is er extra oog voor vrouwen en meisjes. Zij hebben vaak geen geld voor maandverband en gebruiken in plaats daarvan maar een stukje kleding. Dat kan leiden tot infecties. Vrouwen vertelden me: “Als ik maandverband koop, hebben mijn kinderen niets te eten.” Het is onvoorstelbaar dat zij worden gedwongen om zo’n keuze te maken. Daarom deelt het Rode Kruis zogenoemde waardigheidskits uit, met daarin maandverband, ondergoed, zeep en een zaklamp met batterijen. Die zaklamp is van groot belang. Het geeft vrouwen een gevoel van veiligheid als zij bijvoorbeeld ‘s nachts naar het toilet moeten. 

Ik vond het inspirerend om vrijwilligers van het Rode Kruis te ontmoeten. Ze waren ver weg van hun eigen familie of waren vaak zelf op de vlucht. In de vluchtelingenkampen werkt iedereen met hetzelfde doel: anderen helpen. Die hulp is echt noodzakelijk.’